Είμαστε
βαθιά υπερήφανοι που καταφέραμε να τιμήσουμε μια σημαντική εθνική επέτειο, αλλά
και να αναδείξουμε τον ρόλο του σχολείου μας ως ζωντανό κύτταρο παιδείας,
ιστορίας και αξιών. Πρώτα απ’ όλα, αξίζει να σταθούμε στην ικανότητα του
δημόσιου σχολείου να διοργανώνει εθνικές γιορτές με ουσία και ποιότητα. Παρά
τις δυσκολίες της εποχής, το σχολείο μας αποδεικνύει ότι δεν είναι απλώς ένας
χώρος μετάδοσης γνώσεων, αλλά ένας χώρος καλλιέργειας συνείδησης. Μέσα από
θεατρικά, ποιήματα, τραγούδια, χορούς και αφηγήσεις, οι εθνικές επέτειοι
αποκτούν ζωή. Δεν είναι απλές ημερομηνίες στο ημερολόγιο…· γίνονται βιώματα,
εικόνες και συναισθήματα που μένουν χαραγμένα μέσα μας. Το δημόσιο σχολείο
καταφέρνει να κρατά ζωντανή την ιστορική μνήμη και να τη μεταδίδει με τρόπο
δημιουργικό και ουσιαστικό.
Μεταδόθηκε στους/στις μαθητές/μαθήτριες, η δική τους ιστορική ευθύνη. Η συμμετοχή σε τέτοιες γιορτές δεν είναι τυπική υποχρέωση, αλλά συνειδητή επιλογή. Προσέγγισαν την ιστορία με σεβασμό και αναγνώρισαν το βάρος της. Κατανόησαν ότι η ελευθερία και τα δικαιώματα που απολαμβάνουμε σήμερα είναι αποτέλεσμα αγώνων και θυσιών. Η ιστορική ευθύνη δεν ανήκει μόνο στους ήρωες του παρελθόντος, αλλά και σε εμάς- και ειδικά σε εμάς που ξέρουμε- να συνεχίσουμε την πορεία με αξίες και αρχές. Είμαι βέβαιος ότι αυτή η φουρνιά των μαθητών/μαθητριών μας θα μεταδώσει στους/στις απογόνους τους την πλούσια κληρονομιά μας.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στους εκπαιδευτικούς μας. Με αφοσίωση, υπομονή και αγάπη, καταφέρνουν να μεταλαμπαδεύουν εθνικές αξίες στις νέες γενιές. Δεν διδάσκουν μόνο γεγονότα και ημερομηνίες… διδάσκουν ιδανικά, όπως η ελευθερία, η δημοκρατία, η αλληλεγγύη και η υπευθυνότητα. Με το παράδειγμά τους, μας δείχνουν τι σημαίνει να αγαπάς την πατρίδα σου χωρίς υπερβολές, με σεβασμό και συνείδηση. Είναι εκείνοι που μας βοηθούν να κατανοήσουμε το παρελθόν, ώστε να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον.
Πραγματικά οι δύο παραστάσεις που όλοι μας, αμίλητοι, παρακολουθήσαμε, τοποθετούνται ανεπιφύλακτα, στο πάνθεο των πιο επιδραστικών εθνικών εορτών που έχουμε πραγματοποιήσει ως σχολείο. Ξέρω ότι δεν είναι μια στιγμιαία, συναισθηματικά φορτισμένη άποψη…αλλά μια παγιωμένη, πλέον, πεποίθηση μου που, προσωπικά, θα με ακολουθεί για πάντα.
Ευχαριστούμε
τους/τις εκπαιδευτικούς Πέτρο Φραντζέσκο, Κωνστάντια Παναγουλοπούλου, Γεωργία Τζανετή,
Παναγιώτη Μανιατάκο, Φωτεινή Κατσιαδράμη και Χρύσα Μοσχονά. Και τους/τις φανταστικούς/φανταστικές
μαθητές/ μαθήτριες της ΣΤ τάξης του σχολείου μας.
Με τιμή
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ
υ.γ. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων που αποθανάτισε τις ιστορικές αυτές στιγμές μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου